donderdag 7 mei 2015

Het begin

Een aantal jaren geleden woonde ik op een boerderij in Duitsland, waar ik een moestuin begonnen ben. 1 vierkante meter gras omgespit en klaar gemaakt als moestuintje. In eerste instantie wilde er niets groeien, dus allerlei moestuinsites en forums afgelopen om te kijken wat ik hieraan kon doen. 
De grond was waarschijnlijk niet geschikt, ergens ook wel logisch want ik had gewoon mijn tuinaarde gebruikt wat er al lag. Dus met turf en mest aan de slag om te kijken of dit zou werken. Ik weet niet eens meer wat ik allemaal precies aan grondsoorten in mijn tuintje heb gegooid, maar uiteindelijk begon er wat te groeien. 

Vooral de tomaten deden het fantastisch en ik kon de ene na de andere tros tomaten oogsten. Wat heb ik dat jaar veel tomaten gegeten en helaas ook weg moeten gooien, omdat ik geen idee had wat ik deed en veels te veel planten had gezaaid. Gelukkig heb ik ook nog heel wat mensen blij kunnen maken met verse tomaten.

Ook de wortels en sla deden het erg goed, al werden de wortels wel wat raar gekruld. Maar ze waren erg lekker, in ieder geval dat bleek maar aan mijn pony. Zij ontsnapte uit de stal en roofde alle tomaten en sla uit de moestuin. Gelukkig deed ze dit met beleid, liet de tomatenplanten heel en liet nog een paar half afgekloven wortels voor mij liggen.

Helaas verhuisde ik daarna naar een flatje in Groningen, zonder enige mogelijkheid voor een moestuintje. Gelukkig kreeg ik daarna wel weer een tuin. Helaas was deze tuin het domein van de naaktslak die dan ook mijn heerlijke net opgekomen sla in 1 nacht met de grond gelijk maakte. Ook de zonnebloemen kwamen 10 cm hoog en werden toen volledig verorberd. Het was een slecht jaar, een koude zomer en de tuin had al niet al te veel zon. De tomatenplanten, die door de naaktslakken wel mochten blijven staan, kregen een klein aantal groene tomaten, bleven groen en begonnen uiteindelijk te rotten. Plukken en op de fruitschaal laten rijpen had ook geen nut, terwijl dit in Duitsland altijd prima ging. De radijzen deden het wel goed, echter vergat ik die door de woekerende courgette en werden echte reuzen. Ik ben niet zo gek op radijzen, er is er 1 in de sla beland en de rest heb ik uiteindelijk aan een goede vriend gegeven. Daarna was de laatste hoop de courgette. Hij woekerde flink, werd gigantisch en klom zelfs in de boom. Er kwamen meerdere bloemen aan, maar er gaf er maar 1 vrucht, De vrucht leek echter totaal niet op een courgette en bleek achteraf dan ook waarschijnlijk iets van een pompoen te zijn die nooit rijp werd.

Ik verhuisde weer, naar Noord Holland, waar ik een flatje kreeg. En ondanks alle tegenslag bleef het kriebelen en bleef ik eigenwijs. Het moest toch mogelijk zijn? Inmiddels had ik kennis gemaakt met de website van de makkelijke moestuin van Jelle en spitte ik zijn website en blog af naar tips en trucs. Volgens Jelle kon je heel makkelijk tuinieren in bakken en kon dit ook prima op een balkon. Wat een uitkomst! Ik begon  van alles voor te zaaien. Vooral de peper werd een geslaagd plantje, deze kreeg een mooi plaatsje in de keuken waar hij zou blijven en begon vruchtjes te maken. Wat was ik blij met de eerste bloemetjes!


Ik kocht een heleboel hangbakken voor op mijn balkon. Ik kocht wat aardbeien plantjes, zaaide sla en radijs en plante mijn oude knoflooktenen die uitlopers begonnen te krijgen tussen de aardbeien. En toen werd onverwachts mijn dochter geboren, 12 weken voor de uitgerekende datum. Al het voorgezaaide ging dood, De peperplant gaf 2 lekkere rode pepertjes voordat ook hij uitdroogde. Een aantal radijsjes werd nog geoogst maar belandden op het aanrecht van ons huis terwijl wij in het Ronald MacDonald huis leefden. Na ruim 2 maanden had bijna alles het begeven. De aarbeienplanten leefden nog maar hadden geen aardbei gegeven. Het look van de knoflook stond er echter wel mooi groen bij, maar begon langzaam af te sterven. Bij oogsten bleken het hele kleine knoflookjes, met maar een paar tenen te zijn en ook vond ik nog hele kleine rode en gele uitjes van 1 cm doorsnede, die ik ook nog had gezaaid, maar alweer vergeten was. Ze smaakten wel erg lekker. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten